Johanna naar Peru

verjaardag casa hogar

Na het carnaval had ik een gewone week met de normale werkjes; hospital, crepes, N.E., cosina en niños. De vrijdag moest ik dan niet meer werken, maar ben dan weer ziek gevallen. Heb daardoor heel het weekend in bed gelegen. Vervelends was voor mij tot de conclusie te komen dat ik in belgie nooit echt thuis ben gebleven door ziekte en hier al 2 of 3 keer ben moeten blijven slapen.

De maandag was ik al iets beter en ben dan met de N.E. kunnen gaan werken. Dinsdag mocht ik dan de oficina gaan schilderen. De casa hogar geeft ook franse en englese lessen om geld in te zamelen. Daarvoor gaan ze een nieuw lokaal openen. Maar die moest eerst geweldig opgeruimt en gekuist worden! We waren eerst witte verf gaan halen en alle benodigheden. Daarna zijn we begonnen met schilderen. We hebben dan gegeten bij Papi Juan en daarna moest ik verf gaan halen. Had vaneerste keer een hele grote pot witte verf gekocht. Ik kwam toe in de oficina en daar kwamen we tot de conclusie dat de verf cremekleur was. Had nog zo gevraagt voor witte verf! Maar ze vonden het niet zo erg, maar we mochten alles weer opnieuw schilderen.

Woensdag had ik het hospital, maar omdat het regende was ik na een uur weer weg. Er waren niet zoveel patienten vandaag. (moest ik daarvoor zo vroeg opstaan)

Donderdag hadden we een grote activiteit voor de hele wijk. We hebben dit met 4 op voorhand voorbereid. 2 daarvan hebben dan uiteindelijk iets gedaan en Diego (coordinator van opvoeding) heeft ook alles willen uitleggen. Hij kende de spelen totaal niet waardoor hij het echt helemaal verkeerd uitlegde. Daardoor waren de kinderen verstrooid en konden ze niet eens volgen. Wat ervoor zorgde dat de spelen in het honderd liepen. Met gevolg dat ik af en toe moest bemoeien, maar dit deed ik totaal niet graag, want dit brengt verwarring met zich mee voor de kinderen. Wat een heel boeltje met zich meebracht. Het was dus niet de beste activiteit! Hierna zijn alle vrijwilligers samen naar het cetrum geweest. Het was gezellig.

Zondag 4 maart was het exacte 10 jaar bestaan van de casa. Ik ben rond 7 uur naar de casa geweest en dan met Julver naar de markt geweest. Deze week waren er verschrikkelijk veel konijnen gestorven. Daardoor wou ik hem een konijn cadeau geven. We hadden geluk in het doorgaan. Een taxi heeft ons gratis opgenomen en gevoerd naar de markt, op de markt zelf heeft Julver zijn konijn mogen uitkiezen en daarna hebben we terug moeten wandelen. We waren juist rond 8u30 terug in de casa.

Voor de verjaardag en ook voor de herdenking aan Chantal (vrouw van Gil) was er smorgens een mis voorzien om 9 uur. De andere kinderen waren aan het wachten! De bus wou niet afkomen. Dat op dat belangrijk moment. Er waren geen vrijwilligers aanwezig, maar tegen 9 uur was de bus er dus konden we eindelijk vertrekken.

Toegekomen aan de kerk waren alle vrijwilligers buiten aan het wachten. We zijn dan allemaal naar binnen geweest en de mis is begonnen. Na een half uur was de viering gedaan en moesten we buiten wachten op de bus. We gingen normaal gezien naar het graf van Chantal gaan. Maar toen we buiten stonden te wachten begon het te spetteren. Dus besloten ze gewoon naar huis terug te keren. Ze gingen een andere dag gaan. Toegekomen in de casa Hogar zijn alle vrijwilligers vertrokken. Iedereen is eigenlijk gaan slapen. Omdat ze te laat waren gaan slapen ;)

De volgende morgen ben ik tegen 8 uur gaan helpen met Anita. Het was het grote verjaardagsfeest! Anita moest koken voor alle genodigden, alle señoritas, alle vrijwilligers en alle bezoekers. Ze had gelukkig iets met weinig werk gekozen. Het was overheerlijk! Het was kip in de oven met een lekker sausje, aardappelen, rijst en russische salade (salade met rode biet). Het was de lekkerste kip die ik ooit gegeten heb! Tegen 10 uur was alles klaar en konden we gaan kijken naar het oficieel gedoe. Eerst was er een toespraak van de psicholoog en daarna was er het volkslied. Iedereen zong in hoge borst mee (behalve alle vrijwilligers).

Daarna heeft Eberson een liedje gezongen voor papa Gil. Echt leuk om te zien. Daarna hebben de vrijwilligers gedanst op het bekende liedje; Michel Telo? - Ai Se Eu Te Pego. Daarna hebben de kinderen gedanst op verschillende soorten muziek en in de kleren voor die dans. Ze waren echt geweldig! Daarna was het tijd om te eten. Tegen 14 uur was iedereen weg en moesten we alles opruimen. Tegen 16u30 was er het verjaardagsfeestje voor Ruth-Karina. Er was een clown afgekomen en het was echt grappig. Vooral omdat hij interactie had met de kinderen en vrijwilliges met dansen, zingen,... het was echt leuk. Na het feestje moesten we weer alle opruimen, maar vele handen maakten licht werk!

Ik weet dat het soms lang duurd om een verhaal te vertellen, maar jullie moeten weten dat schrijven niet mijn alleberste ding is.

Dikke kus!

johanna

Reacties

Reacties

Sander

Een hele dag feest dus! Verwacht ja maar aan z'n dag als je terug bij ons, in België bent ;) stay strong and believe in what you do!

tanteke

Johanna!!!! Al die heerlijke verhalen! Als jij de tijd neemt om ze neer te pennen, neem ik hier wel de tijd om ze te lezen! Wat zouden mijn leerlingen heel wat van jou kunnen opsteken!
Lieve groetjes!!!!

Gezusters dewyspelaere

Johanna
ik lees dat je het daar druk hebt en dat het ook zo niet gemakkelijk is .Je moet zeker veel geduld hebben hé.Voor hoelang blijf je daar nog, een gehele verrijking zal het zeker zijn voor u op alle gebied.Ik hoop dat je er veel zult bijgezleerd hebben.

johanna

@ Sander; zo'n feestje zie ik wel zitten om iedereen terug te zien;) (maar liefst niet de nacht dat ik toekom ;) ) enja, ik moet sterk blijven, maar het is toch niet allemaal zo gemakkelijk! alles heeft zijn ups en downs

@ tanteke ;) dank je wel! leuk om te horen!

@ Gezusters dewyspelaere; ik begin het inderdaad weer druk te krijgen, maar dat is echt wel leuk! het is beter dan dat ik me zat te vervelen.
enja, mijn geduld word hier veel op de proef gesteld als je weet dat in Peru alles veel trager gaat.
ik heb hier ook al veel bijgeleerd. ook veel van mijzelf en mijn omgeving!
ik blijf in Peru tot 30 juli. dan neem ik mijn vliegtuig terug naar belgie. ik zal blij zijn terug te zijn, maar zal Peru toch wel missen

vele groetjes aan iedereen!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!