Hola!!

Como estan?

Hier alles beter en nog beter!

Sorry dat het nu zolang duurde, maar de tijd vliegt nu echt verschrikkelijk snel.

We zijn al vaderdag gepasseerd en dat terwijl ik het gevoel heb dat moederdag gisteren was. In deze tijd is er toch wel nog veel gebeurd.

Op school is er nog niet zoveel speciaals gebeurd. Alleen dat er nu culturele minuten zijn voordat de lessen beginnen. eerst beginnen ze met het vlokslied en met de vlag die door mijn jongens klasgenoten worden gedragen en naar de andere plaats van de speelplaats macheren. Grappig voor mij om dit te zien.

Ik moest in mijn eerste week al direct voor heel de school spreken. Normaal moest ik dit doen met een ander meisje uit mijn klas. Maar ze was toevallig ziek! Ken je dat ;)

Gelukkig dat Fabiola (een ander klasgenote) mij dan geholpen heeft. Ik moest het doen en voor de eerste keer was iedereen op de speelplaats echt stil! In de culturele minuten moet je iets vertellen aan de studenten die iedereen algemene kennis noemt.

Ik heb het gehad over ‘de dag van het water’ en een verhaaltje over ‘we hebben meer dan we denken’. Iedereen had gezegt achteraf dat ik dat heel goed gedaan had. Dat maakte me toch eventjes preus! Maar die preusheid ging direct weg toen we wiskunde kregen. Het wiskundeniveau is hier echt niet te doen. Ik die dacht dat wiskunde een makkie ging zijn. Jaman, heeeeeeeeele grote vergissing! Ik kon nooit iets meedoen of antwoorden. Ik voelde me echt dom!!!!

Achter Semana Santa ben ik een week met Eberson en Abel naar Lima gegaan. Zij moesten naar Lima gaan op controle bij de dokter. Ik mocht met hen mee en eigenlijk was het wel leuk.

Abel is bij mij echt een engeltje maar in de casa is hij dat niet. Hij houd zich niet aan de regels en dat brengt toch veel problemen mee.Hij moest meegaan om een psychiater te bezoeken.

Eberson die blind is en moeilijk kan wandelen moest de dokter zien om te kijken of hij een operatie kan ondergaan of niet voor zijn benen. Ik heb de dokter niet gezien. We zijn 3 dagen in het ziekenhuis geweest en Eberson is maar 10 min. van mij weggeweest met Julisa (sociaal werkster). 1 avond wouden we naar het waterpark gaan, maar natuurlijk was het gesloten de dagen dat we er waren. Dus zijn we maar naar een (voor Peru) gigantische supermarkt geweest. Daar hadden ze verschillende spelen en dat hebben we dan een paar gespeeld. Airhocky vonden ze echt geweldig om te doen. Eberson speelde met mij tegen Abel. We zijn beiden 1 keer gewonnen, dus ze waren echt blij! Daarna hebben ze zo autogereden en Eberson vond het echt geweldig! Al die bewegingen en sturen vond hij super! Echt een leuk moment!
In Lima zelf heb ik dan naar de immigratie geweest voor mijn visa, maar daar konden ze niets doen. Ik moet reizen en enkel door de Peruaanse grens te kruisen, kon ik terug 6 maanden kregen.

Daarom moest ik dus een reisje zoeken! Ik was aan het zoeken voor heel goedkope vliegticketten naar de andere kant van latijn-amerika om mss een andere AFS-student te gaan bezoeken. Toen ik aan het zoeken was, kwam ik plots op een actie voor het Paaseiland. Het eiland met die grote beelden waarvan ze nog niet weten voorwat ze gemaakt geweest zijn. Ik had het aan een vrijwilligster gevraagt en ze zei direct ja. Dus op 4 mei zijn we vertrokken. Het was een prachtige reis!

Eerst moesten we vrijdagnacht de bus nemen naar lima. In de bus hebben ze mijn fototoestel en mp3 gestolen. Aan mijn fototoestel hebben ze niets. De flits wou niet werken en de baterij zat er zelf niet in. Maar mijn mp3. Daar stond al mijn favoriete muziek op! 16gb!! Maarja. In lima heb ik dan toch een camera gekocht ja, ik ging naar het paaseiland! Ik kon toch moeilijk zonder kodak gaan! En de camera is veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel beter!!!

Dan tegen 10 uur naar het vliegveld geweest en een klein beetje geprobeerd te slapen. Dan tegen 1 uur moesten we in het vliegtuig stappen. Toen ik door immigratie moest, had ik een klein probleem met mijn visa, maar dat wist ik al! Dusja, ik moest dan met een paar mensen gaan babbellen, maar het hield niets uit. Ik heb moeten betalen voor de dagen dat ik telaat was en dan mocht ik op het vliegtuig kruipen. Virginie is dan direct in slaap gevallen, maar ik kon niet slapen. Ik wist niet dat we eten kregen, maar het heeft me toch gesmaakt. Ik had daarvoor virginie wel moeten wakker maken. Ze was echt in een diepe slaap! Tegen 6u smorgens zijn we dan toegekomen op het eiland. Het was nog pikdonker.

Paaseiland ook gekent als Rapa Nui is een eiland van 150 vierkante km. Dus een klein eiland met maar 1 dorp. Iedereen woont daar en een paar personen leven helemaal afgezonderd. Het eiland bestaat uit 3 dode vulkanen. Met daartussen een kleine berg waaaruit je het uitzicht hebt op de 3 vulkanen en dus de uiterste toppen van het eiland kunt zien. De natuur is echt geweldig! En de zee de mooiste zee dat ik ooit gezien had!

De eerste week hebben we met 2 chilenen rondgetoerd in de yeep en hebben we zo veel gezien. Het eten was toch niet zo afwiselend! Omdat alles daar zoooooooooooo duur was hebben we de 2 weken pasta of rijst met tomatensaus gegeten. Als we eens geluk hadden en de campeerders een ui over hadden, konden wij die gelukkig gebruiken.

Op zondag 13 mei kwamen Anthony en Thibault dan ook af. 2 vrijwilligers die ook gehoord hadden van mij over de actie. We hebben een paar keer kunnen afspreken, maar Anthony is zo sociaal dat hij teveel mensen leerden kennen en zo weinig met ons kon afspreken ;)

Ik en Virginie zijn dan 3 dagen gaan rondwandelen. Je kunt het eiland rondwandelen in 3 dagen. Maar het slapen in tent is eigenlijk verboden. Maar iedereen zei dat het mogelijk was. Dus we waren direct vertrokken te voet en de eerste dag was het het zwaarst. Er was een wegeltje dat we konden volgen, maar af en toe kon je het wegeltje niet meer vinden en moest je zelf een weg banen tussen de vele stenen op de grond. Toch was dit het mooiste deel van het eiland. Er waren vele Moai’s (beelden) die toeristen niet kunnen zien en toch wel de moeite waard! Ook de zee was zo blauw! Dat blauw was zo onecht!

Tegen 5 uur hadden we de eerste slaapplaats gevonden. Dit in een open grot dicht bij de zee. Het was een hele mooie plek. We lagen zacht door het hoge gras en dicht bij de zee. Het slechte idee ooit! Omdat het verboden was, waren we onbewust toch bang dat we betrapt gingen worden, maar door het geluid van de zee was het verschrikkelijk! Ik dacht dat het water zo dicht bij ons was dat we gingen nat worden en het geluid zorgde dat ik dacht dat er iemand aankwam. Ik had totaal niet geslapen, maar plots midden in de nacht zie ik echt een fel licht. Ik dacht dat het een zaklamp was, maar dat was het niet. Het was de maan! Jaman, de eerste keer dat de maan mij angst aanjaagt!

De 2^de dag hebben we dan een vulkaan opgewandeld en daar was het uitzicht echt prachtig! We zijn eerst langs het witste strand gepasseerd die ik ooit gezien had. Daarna zijn we langs papa vaca gepasserd. Letterlijk vertaald is dit vader koe. Maar hier werd het gebruikt om de grootste steentekening te benoemen. Het was 12m lang en het meest zichtbare van het hele eiland die ze tot nu toe hadden gevonden. Op het eiland zijn ze nog veel opgravingen aan het doen, waardoor ze steeds meer en meer ontdekken. Na de hoogste vulkaan op te wanden hebben we die nacht dan wel beter kunnen slapen, maar toch. Zo goed slapen was het ook weer niet.

De volgende morgen zijn we rond 6u opgestaan om tegen dat de zon opkwam bij de 15 moai’s te graken, maar we waren de afdaling vergeten;). Bij de 15 Moai’s op een rij komen veel toeristen de zonsopgang bekijken en als we met hen teugwouden moesten we er wel vroeg zijn. Maar als we tegen 6u30 wouden vertrekken was het nog donker en zoals ik al zei waren we de afdaling vergeten. We moesten een grote steile wand naar beneden wandelen, maar we konden niets zien, dus hebben we toch een eindje gewacht. Het was zo steil dat het echt gevaarlijk was zonder dat je iets kon zien. Na 15 minuten zijn we dan gelukkig kunnen verder wandelen. Tegen 7u30 waren we dan gelukkig bij de Moai’s. De zon kwam juist op en het was prachtig!!! Zo oranje! Dan zijn we direct naar de auto’s geweest en we hadden geluk toen we bij de eerste personen dat we het vroegen, direct meemochten. En we zaten zonder dat we het wisten bij de burgemeester van het eiland! Hier op het eiland is er bij de ontdekking een priester komen wonen en hij had 15 leerjongens. De burgemeester waren telkens 1 van de leerjongeren. Die burgemeester was de laatste leerjongen toen de priester stierf. Hij was juist vorig jaar afgetreden als burgemeester. Hij heeft ons naar onze camping gebracht en zo konden we direct douchen en gaan slapen. Na 2 nachten niet geslapen te hebben, deed dat toch wel deugd!

Daarna nog een dagje strand gedaan en geluierd ;)

Maar dit was echt een vakantie! Zon zee strand! Ik ben met een heel chice vrijwilligster meegeweest en ook al kon zij niet zoveel Spaans en ik niet zoveel Frans, we konden elkaar goed verstaan zonder woorden. Het was echt een toffe reis!

Na het hele leuke reisje, moesten we in Ayacucho er direct weer invliegen. We waren maar met 10 vrijwilligers niet meer. Dat terwijl ik alles met 30 vrijwilligers gewoon was. Nuja. Ik ging elke dag smorgens naar school en dan ging ik smiddags naar de casa.

Dan vanaf de 2^de week ben ik naar Los Cachorros beginnen gaan. Dat is een andere casa, maar met straatkinderen. Dat is wel direct anders werken. Die kinderen zijn wel al ouder dan de kinderen in casa, maar ze zijn ook zoveel zelfstandiger! Nuja, ik ben niet veel met die kinderen bezig, maar meer met kinderen van in de buurt te helpen met hun huiswerk. Zij komen maandag, woensdag en vrijdag naar Los Cachorros om geholpen te worden met hun huiswerk. Dat is wel leuk. Hen zo kunnen helpen! Dit vooral met engels en wiskunde. Wie weet word ik door hen nog leerkracht ;) (neen, heb niet zoveel geduld om iets uit te leggen aan kinderen die niet willen luisteren ;)!!!) Veel respect voor de leerkrachten!

Omdat ik de vorige keer meegeweest was naar Lima met Eberson hadden ze me nog eens gevraagt of ik weer wou meegaan naar Lima. Zo ben ik dan nog een klein weekje met Maria-Anoinetta en Eberson naar Lima geweest. Was echt wel leuk met hen. Maria-Antoinetta die zo leergeestig is en direct blij met iets! Zo een schatje! E was zo blij toen ze eens bij mocht slapen in het hotel! Dat was eens iets anders. Naar het ziekenhuis gaan in Lima is voor hen echt een reis! Eerst en vooral een bus nemen voor 10 uur, maar daarnaast ook vele nieuwe geluiden en het grootste; eens weg zijn uit de casa voor meer dan 2 uur. Ik vond het geweldig met hen.

Sinds 1 juni ga ik dan ook niet meer naar school en dat zorgt ervoor dat ik nu in alle 2 de casas kan gaan werken. Dat maakt het wel drukker,maar vele leuker! Ik doe nu vooral smorgens casa los Gorriones en smiddags Los Cachorros. Ze kunnen nu totaal niet zeggen dat ik nu niets doe! Van smorgens 7 uur tot savonds vaak tot 19 uur. Daarnaast moet ik ook nog eens de site vertalen en dat zorgt ervoor dat heel mijn dag vol zit! Maar het is zo leuk!!!!

Zaterdag is Yoggi op bezoek gekomen. Dit is een buitenaards wezen die de aarde wou redden, maar hij had hulp nodig van de casa Hogar. Er is een nieuw planeet ontdekt genaamd Taywin. Maar de Taywinnes zijn slechte buitenaardse wezens en zij wouden de aarde veroveren voor meer plaats te hebben. Ze hadden 3 eieren verstopt in de aarde en de kinderen moesten met hulp van Yoggi een fotozoektocht doen en daarmee moesten ze vinden waar het ei versopt was.

De kinderen gingen daar zo in op. Het was echt leuk! Ook Yoggi was zo lief en echt!!

Ik weet nu al dat ik de kinderen zooooooooooo zal missen! In het begin waren ze bengeltjes, maar voor mij zijn ze nu echte engeltjes ;)

Ik heb me nu gerealiseerd dat ik maar 2 weken meer heb tot mijn ouders en zussen komen! Dan nog een maandje en ik ben terug in Belgie! Dus geniet nog maar van de laatste weken zonder mij ;) Ik ben terug voor je het weet!!!

Dikke kus voor iedereen,

Johanna

PS: fotos volgen op picasa: https://profiles.google.com/johannagorriones