wat vroeg¡ om 3 uur ben ik wakker gemaakt geweest om te vertrekken naar het vliegveld. dezelfde chauffeur is mij komen ophalen en hij sprak dat beetje nederlands dat ik hem geleerd had. hillarisch¡ op het vliegveld heb ik me na een lange tijd kunnen inchekken. er was namelijk niets aangeduid dus tegen ik het vond. mijn bagage werd hier gewogen en het woog 28,6 kg. hoe is mijn bagage in godsnaam 4 kg verdikt in 1 nacht? ik moest dus 3 kg gaan betalen en dan mocht het mee. ik mocht namelijk 10 kg meer meehebben dan die 25 kg zolang ik het maar betaalde :) toen ik klaar was met betalen mocht ik naar men vlucht. deze was om 5.20 dus mocht ik zeer een uur wachten.

toegekomen in ayacuchu, na 1u15 vliegen, moest ik een uur wachten tegen dat de bagage uit het vliegtuig werd gehaald. toen ik naar buiten ging waren alle taxi's al weg want mijn bagage werd pas als laatste uitgehaald. na een eindje wachten kwam er weer een taxi toe. hij bracht mij naar de casa. bij hem heb ik voor het eerst afgeboden. hij zei eerst 15 sol, maar ik heb kunnen afdwingen tot 10 sol. ze hadden me namelijk gezegd dat ze niet meer dan 10 sol mochten krijgen.

voor diegene die niet weten wat een sol is, dat is het geld van hier en om gemmakkelijk te kunnen omrekenen: 4 sol is 1 euro

mijn eerst gedacht van ayacucho is dat het een hele mooie stad is in een dal, maar die heel ouden versleten uitziet. ze zijn hier aan hetwerken aan de straaten, en zoals in hooglede ñoeten eerst alle straten open gedaanworden en word er dan pas een soort van beton op gelegd. overal zieje stenen enzeer heel veel stof. het centrum ligt in een dal, maar hoe verder je gaat hoe stijler en hoger het word. de casa is zeer hoog gelegen.

eindelijk is het zover. ik zie de casa voor het eerst in het echt. geweldig¡

ik ga naar binnen, maar nathy, de verantwoordelijke voor de vrijwilligers is er nog niet. dus ik mocht naar het vrijwilligershuis gaan wachten. daar beginnen de eerst vrijwilligers met op te staan. het namelijk nog maar 7 uur toen ik er toekwam.

nathy is toegekomen en heeft veel in het engels kunnen uitleggen. hoe alles werkt,... ik moest wachten op lily tot ze gedaan had met werken zodanig dat ik met haar meekon naar mijn kamer.

ondertussen heb ik in het vrijwilligershuis kennis gemaakt met de andere in het engels en frans. devrijwilligers spreken engels, frans, duits en spaans dus ik moet zeggen dat het een chaos was in mijn hoofd. welke taal spreken ze, wat zeggen ze en hoe moet ik reageren? van het spaans kan ik al dingen verstaan, maar terug reageren is moeilijk.

12u15. ik kan met lily naar mijn kamer. hiervoor nemen we de bus. wat een ervaring¡¡ zo rapin en uit stappen met een veel te zware rugzak¡

ik mocht een kamer kiezen. het is een huis van 3 verdiepiungen met elk apparte kamers. ik zit op het eerste verdiep in de verste kamer. ik dacht dat ik in hun huis ging wonen, maar het is dus meer een kot geworden met enkel een bed en een mini tafel. en zo vuil¡ het isal een eindje niet gebruikt geweest en ligt dus vol stof. het is de bedoeling dat ik zelf kook en voor alles zorg.

nadat ik mijn kamer had 'geinstaleerd' , ben ik samen met lily mij gaan inschrijven voor gastronomie. ik zit in haar klas, dus dat is gemakkelijk. gelukkig dat ze mee was, want ik heb er totaal niets van verstaan. ik krijg een kook uniform en ik kan weg. ik heb een beetje in het centrum rondgewandeld en ddan naar de casa geweest. daar heb ik samen met devrijwilligers gegeten, uno gespeeld en dan toch maar gaan slapen.