In deze 2 weken i s er eigenlijk niet veel speciaals gebeurd. Smorgens heb ik geholpen in de keuken, geholpen met de niños especiales of pannenkoeken gebakken en verkocht.

Smiddags ben ik naar school geweest en dat is eigenlijk nog even saai. Af en toe mocht ik helpen met een ingredient te kuisen of te snijden, maar meer niet! Plotseling was er wel een wit konijn in de klas waar de leerkracht dol op was. Het was alsof ze nooit een konijn van dichtbij had gezien! Een paar dagen later hebben we hem dn opgegeten. Echt verschrikkelijk om te bedenken dat je dat konijn een paar dagen geleden levend habt gezien. Brr!

Op 4 november was er savonds een feestje in het vrijwilligershuis. Ik had eigenlijk geen goesting om te gan, maar omdat iedereen ging, ben ik maar meegeweest. In het begin vond ik het saai omdat alles weer in het frans was, maar na een eindje was het wel geestig eigenlijk. Het was een soort zangstonde in het frans, de groepjes waren zo zat dat het echt geestig was om er naar te kijken. Het is de eerste keer dat ik iets echt leuk vond in het vrijwilligershuis. Na het spel ben ik dan met 3 nieuwe vrijwilligers naar huis geweest. Ze noemen Valerie, Carolien en Roberto.

Met Roberto ben ik een laptop gaan kopen. Dus vanaf nu heb ik mijn eerste laptop waar ik op het internet mee kan in het huis. Nu moet ik niet meer gaan zagen aan de anderen om hun laptop te gebruiken.

De meeste avonden spelen Nicolas, Roberto en soms Jenny samen een kaartspel. Het heet Rikiki en het is een echt tof spel! Het duurd wel een eindje, maar het altijd leuk om dat te doen. We doen dan tenminste iets samen.

Vrijdag heb ik lekkere stoofvlees met frietjes gemaakt voor heel casa maximo. Ik vond het leuk om te doen en het was verschrikkelijk lekker! Ja tante Hilde en tante Gerda, jullie mogen trots zijn op jullie recept! Maar het was verschrikkelijk duur dus heb ik gevraagd voor een paar sols. Eerst wouden ze niet betalen en had het dan wel gehad. Ik heb al veel gekookt en heb nooit geld gevraagd, nu doe ik het eens een keer en dan krijgen we die problemen. Na een eind hebben ze dan toch beaald. Jaman!

In het weekend heb ik nog eens met de noños gewerkt. Er waren niet zoveel kinderen omdat het bezoekdag was. Toch is het leuk om eens met de ‘’gewone” kinderen te zijn.