arequipa en Puno

Heylaba!

Ik had jullie al verteld dat ik in Arequipa in een prachtig hotel was beland. Wel. De dag erop zijn we samen naar de Santa CataIna geweest. Dat is een monasterio waar er heel veel zusters kunnen leven. Het is bijna zo groot als een plaza de arma en is eigenlijk een dorp op zich. Het was zo groot en echt mooi door de felle kleuren blauw en oranje. Daar hebben we een hele morgen van 10u tot 2u in rondgelopen. Daarna zijn we iets gaan eten. Omdat we deze nacht vertrokken naar de cañon del colca (dat is een van de grootste kliffen in de wereld), zijn we teruggeweest naar het hotel en daar dan enkele films bekeken. Daarna heeft Peter voor ons gekookt. Daarna een spel biljard gespeeld en nog een film gekeken. Ik ben in de film in slaap gevallen.

Tegen 12u30 zijn we dan naar de terminal geweest. We hadden nog geen ticket gekocht, dus waren we iets vroeger geweest. Maar alle bussen waren vol naar Chivay. Gelukkig hadden ze ons gezegd dat het verschrillellijk koud was, dus hadden we vele warme kleren mee. We zijn dan eventjes blijven slapen in de terminal ondat er mog andere bussen waren een beetje later. Het was echt verschrikkelijk koud in dat terminal. We zijn daar blijven ”slapen” tot 3 uur. Daarna waren er nog meer mensen die naar Chivay moesten waardoor we een minibus konden nemen. Gelukkig zaten we in die minibis omdat we dan eidelijk konden slapen in een iets warmere omgeving. Na een eindje zag je de natuur weer wat veranderen. Het was eerst plat en groen, daarna werdt het kaal (besneewde) bergen en daarna groene bergen. Rond 11 uur zijn we dan uiteindelijk aangekomen aan de Cruz del Condor. Daar hebben niet veel van de omgeving of uitzicht kunnen genieten want het was helemaal bewolkt. Als je hier normaal gezien komt, kun je hier mooie condors zien. Dat zijn hele grote vogels zoals de arend, maar die alleen in deze streek leeft. Vind het nog steeds jammer dat ik geen condors heb gezien, maarja.

Na de cruz del Condor zijn we nog een beetje verder geweest in de bergen. Vanuit een stadje (waar ik nu de naam van vergeten ben) zijn de we dan aan de trek begonnen. Het was eigenlijk niet ver, maar we hebben 3 uren gedaald. Al na een half uur kon je zien naar waar we moesten gaan, maar hoe langer dat we wandelden hoe meer ik het gevoel hadden dat we niet dichter geraakten. Het was alsof we op dezelfde hoogte bleven wandelen waardooor je rap je motivatie verliesd ;) Tegen 3 uur zijn we dan toegekomen in een hotel.Het hotel was genoemd; de Oase, wat eigenlijk een goede naam was. Het was alsof je in het parradijs was terechtgekomen. ik heb eventjes in de hangmat gelegen en was er nu zon en een snelle ober die een cocktail kwam brengen, ging het helemaal het paradijs zijn geweest ;)

De bazin heeft dan nog voor ons gekookt. Na een groentensoep en een groententortilla met rijst heb ik dan in het zwembad gekropen. Het water was eigenlijk warm, wat je niet zou denken in zo een klif! Ik heb een eindje gezwommen en daarna is ook Valentina voor een eindje erin gekropen. Na 5 minuten was ze er wel alweer uit, maar ik vond het echt zalig. Daarna heb ik nog eventjes met Julien en Pato buiten gebabbeld. Tegen 5 uur zijn we dan allemaal in bed gekropen. We hadden niet veel geslapen waardoor iedereen echt moe was.

De volgende morgen zijn we om 5 uur opgestaan. De zon was nog op toen we opstonden, maar tegen dat we ontbeten hadden, was het echt prachtig om de zon op te zien komen. Tegen 5u30 zijn Vale, Pato en Peter dan vertrokken voor de grotre beklimming. Julien, Clair en ik hebben een mulah genomen. Dat is een dier tussen paard en ezel die gemaakt is voor de beklimming. Tegen 9 uur zijn we terug in het dorp terecht gekomen, dan zijn Clair en ik naar de mirador gewandeld. Dat was een klein half-uurtje van de plaza. Het was daar verschrikkelijk mooi. De zon scheen waardoor er geen wolken waren en daardoor konden we alles zien. We zagen het hotel liggen, we zagen in de vertre een grote waterval, ronduit prachtg!
Daarna zijn we teruggekeerd naar de plaza en Peter was dan al toegekomen. Tegen 12 uur zijn dan ook Pato en Vale toegekomen op de plaza. Om 13 uur hebben we een directe bus teruggenomen naar Arequipa. Toegekomen in Arequipa zijn we naar hetzelfde hotel teruggeweest. Daar heb ik een soep gemaakt en hebben Clair en Julien rattatoulle gemaakt. De ratatoulle was echt lekker (vele beter dan de rattatoulle van de franse vrijwilligers) Na het eten heb ik een douche genomen en gaan slapen. Dit tripje was toch vermoeiender dan dat ik dacht!

De volgende morgen heb ik weer een warme douche genomen en mijn rugzak gemaakt. Daarna hebben we nog biljard gespeeld. Het was echt ons gelukspel niet! Niemand kreeg de balletjes in de gaatjes. Echt raar, maar het lukte niemand.

Daarna heb ik afscheid moeten nemen van Julien, Pato en Vale. Zij bleven nog een nacht in Arequipa terwijl ik doorga naar Puno. Clair en Peter zijn met me meegeweest naar de terminal. Daar heb ik dan direct een ticket kunnen kopen voor de bus die direct vertrok. Dus heb ik daar afscheid moeten nemen van Clair en Peter. Ik ben op de bus gekropen en we waren direct vertrokken! Ben nog nooit zo rap weg geweest!!!

De weg naar Arequipa was eigenlijk plat. Er waren geen bergen en geen dalen. Toch was de weg niet recht! Zoveel bochten! Puno ligt aan het Titicacameer. Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen, maar je moet je voorstellen dat je naar de zee gaat. Puno ligt dan eigenlijk in de duinen en het strand. Dus op een afdaling. Toegekomen in Puno ben ik direct naar het hotel geweest. Daar kreeg ik een 2 persoonskamer die ik moest delen met een andere reizigster. Heb haar deze nacht niet geizen ;) Ik was dan bezig een kant-klare paghetti klaar te maken toen er plots 2 gasten binnenkwamen. Heb met hen gebabbeld en achter dat we allemaal gegeten hadden, zijn we gaan zoeken naar het festival. Het is morgen het feest van een of andere heilige voor hen, maar er werd normaal gezien vandaag ook gevierd. We hebben een uur rondgewandeld en niets gezien. Daarna zijn we dan maar een warme chocomelk gaan drinken met een lekker stukje chocoladetaart. Daarna zijn we teruggekeerd naar het hotel en heb ik met 3 anderen presidenten gespeeld. Ik verloor constant! Tegen middernacht ben ik dan gaan slapen. Mijn kamergenoot had ik dan nog niet gezien: vand dt wel een beetje raar.

voila, dat is weer wat meer, het vervolg volgt nog ;)

dikke kus voor iedereen!

reis begint: deel 2 ;) ica en arequipa

heeeey,

na een dagje op internet geraakt omdat ik in een prachtig hotel ben terecht gekomen, maar daarover straks meer.

zondagavond heb ik dus de bus naar Ica genomen. ik zal helamaal vooraan, met zicht op de weg (wat een luxe is op deze wegen!). onderweg waren er vele file's waardoor we 3 uur langer onderweg waren. de file kwam doordat er verschrikkelijk veel stenen op de weg waren terechtgekomen. hoe en waarom zou ik later pas begrijpen. het landschap is hier dus helemaal anders dan ayacucho. ayacucho is bergen in het groen, terwijl hier alles plat is met heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeeeeeel stof!

toegekomen in Ica heb ik eventjes blijven wachten in de terminal om direct mijn ticket te kunnen boeken naar arequipa. het was dan 7 uur geworden. ik kon direct een bus nemen, maar ik koos ervoor om snachts te reizen. het is veel goedkoper omdat je geen nacht moet betalen in een hotel. nadat ik een goed voorstel gekregen had, ben ik een toer gaan doen in Ica. ik was hier in oktober al met christel geweest, maar ica zelf hadden we dan niet echt bezocht.

ik had al een grote zuil gezien en wou weten wat dat was dus ging ik eerst daar naartoe. het scheen een grote san-fracisco kerk te zijn. ik ging binen om het te bezoeken. het was echt een mooie kerk. niet veel pracht en praal, maar toch heel mooi. ik ing juist gaan neerzitten, toen plots de orgel begon te spelen en een paar stemmen begonnen te zingen. ik keek rond en plots besefte ik het. er was een viering begonnen. ik wou weten hoe een peruaanse viering was, dus ik ben blijven zitten. heb alles proberen mee te doen, maar de eucharistie vond ik toch maar raar. wij moeten onze handen juist gevouwen uisteken om de hostie te ontvangen, wel hier legt de pastoor de hostie op je tong, terwijl er iemand anders met een soort ijzeren plaat onder je kin komt die waarschijnlijk dient om de hostie op te vangen zou hij uit je moond vallen. (ik wist niet of ik dan mijn tong moest uitsteken of niet) maar de priester keek niet raar, toen ik uiteindelijk vond dat je tong uitsteken naar een priester toch wel heel raar overkwam en besloot om mijn tong niet uit te steken. anders was de viering wel een beetje hetzelfdeals bij ons, behalve het de vele gymnastiek (zitten, rechtstaan, knielen, rechtstaan, zitten weer rechtstaan,...)

na de viering van een klein halfuurtje, ben ik een toer gaan doen op de plaza de armas. daar was er eigenlijk niet veel te zien. ica heeft veel verschillende plazas en ben dan deze gaan bezoeken. het waren heel schattige plazas met fontijntjes, beeldjes,.... het was echt een verschrikkelijk warme dag. er was geen enkel wolkje te zien!

op de plaza's waren er steeds kleine kerkjes of museums waardoor ik er tot de middag heb rondgewandeld. toegekomen op de laaste plaza, was de kerk gesloten omdat er vele werken waren. dus besloot ik om toch nog eventjes verder te wandelen en wat kom ik er tegen? een hele grote, maar echt zo groot als in belgie de grootste supermarkt waar je alles kan vinden.ik heb er pindakaas gevonden, net zoals goudakaas, goed en vers brood en een goede worst. het is wel veel duurder dan normaal, maar ik kon het toch niet laten om eentje te kopen! dan ook nog een grote fles water gekocht omdat ikal 2 liter had opgedronken tussen het wandelen. dus hiermee had ik me een goed middagmaal gekocht! brood met kaas, salami of pindakaas, wat kan een mens nog meer wensen?

daarna ben ik met zo'n chic mototaxi naar het grootste museum geweest in ica. toegekomen daar 'kon ik alles bekijken' zeiden ze. wat bedoelde ze daarmee? wel, het blijkt dat naar alles waar ik naartoe wil gaan, ze aan het werken zijn. nu dus ook aan het museum.leuk e! daar dan maar een kwartier rondgelopen en weer vertrokken. het zag er eigenlijk wel interresant uit, je kon alles lezen, maar vele beelden,... waren verwijderd.

daarna een taxi genomen naar huacachina. de taxichauffeur vroeg me of ik de verschrikkelijke winden gevoeld had vanacht. winden, welke sterke winden? wel, naar het schijn is er rond ica een van de grootste windhozen gbeurd in een heeeeeeele lange tijd. ik had er echt niets van gevoeld, maar daardoor lagen de stenen wel op de weg.

toegekomen in huacachina ben ik mij onder een palmboom gaan zitten en mijn lekker middagmaal opgegeten! wauw, dat heeft echt gesmaakt!! het landschap is hier ook weer heel anders. het is dus een oase middenin duinen van zand errond

na het zeer lekker eten, ben ik in slaap gevallen. het was verschrikkelijk heet, zelf onder die prachtige palmboom! ik had heel de rit niet echt geslapen, dus ik was verschrikkelijk moe!

na mijn siesta heb ik de kraampjes opnieuw gedaan opzoek nar een nieuwe muts. ik had de mijne daar namelijk gekocht de vorige keer, maar ze hadden die soort niet meer. :(

daarna heb ik weer de buggies gedaan!!! zo machtig! het is alsof je in een pretpark bent en je zit op de achtbaan. echt een geweldige kick!!!

daarna in een rstaurantje iets gaan gaan eten. ik wist van de vorige keer het goedkoopste, maar het lekkerste restaurantje. daar was het juist happy houre waardoor ik 2 pisco sours kreeg! goed dat ik niet moest rijden ;)

daarna terug een taxi naar de terminal om de bus naar arequipq te nemen! toen ik mijn grote rugzak wou inladen in de bus, ben ik beginnen praten met een kleine groep reizigers. het waren 2 chilenen en en Hungaar die in belgie woont (maar die natuurlijk ook frans spreekt). we hadden het over de wind. zei waren in huacachina die nacht en ze moesten hun hotel zelf verlaten omdat het veiliger was buiten dan in de hotels. moet dus echt wel gevaarlijk sterk geweest zijn! maar daarna moesten we ons weer opsplitsen. zij zaten beneden in de duurdere zetels, maar ik zat weer vanvoor met een heel mooi uitzicht!

deze keer heb ik toch lang kunnen slapen, want het was plots 5 uur toen we ergens stopten om te eten. ik had nog mijn brood dus ik had niets meer nodig! daarna was het nog een lage rit van 5 uur achter een vrachtwagen! de weg was te kronkelig om voor te kunnen steken, dus moesten we achter de trage vrachtwagen blijven, maar ik kon ondertussen van het ander landschap genieten. het landschap veranderde van stenen bergen naar een lang uitgestrekst vlak landschap naar arequipa die vlak is met vulkanen errond. er zijn hier enkele vulkanen van meer dan 5 duizennd meter hoog die je kan gaan beklimmen!

toegekomen in de terminal had Valentine (chileense) me gevraagdof ik niet met hen meewou. ze hadden een heel goedkoop hotel niet ver van plaza de armas. ik had een paar hotels gekregen van vrijwilligers, maar ik wist niet welke ik ging nemen, dus ben ik met hen meegeweest. en wat een geluk! het is een super hotel! het is heel goedkoop en echt chic. ze hebben een luxe keuken met alles erop en eraan. een living met de grootste tv dat ik ooit heb gezien! een zaal ernaast met een biljardtafel. rond het gebouw, heb je een machtig groot terras. daar heb je een pingpongtafel, airhockytafel en vele hangmatten. daarnaast heb je een grote zaal met zetels waar je nog zo'n grote tv hebt. daarnaast heb je nog een tv met boxen waar je playsation kan spelen. het enige nadaal (dat ik er graag bijneem) is dat het een slaapkamer is met 10 andere personen.en dat is dan nog geen zo'n groot nadeel omdat je met al de mogelijkheden niet zoveel in je kamer bent ;)

na een heerlijke warme douche zijn we iets gaan eten in de plaza de armas. heel goedkoop. normaal zijn pisco sours 10 sol voor 1. wel hier kreeg je 3 pisco sours voor 12 sol. stel je voor!

daarna een wandeling gemaakt en naar het hotel geweest.
daar playstaion gespeeld en op het internet gekomen!

vanavond gaan de chileense voor ons koken. ze gaan iets chileens maken.ben benieuwd!

we gaan overmorgen de valey del colca gaan doen. we hebben weer een alternatieve goedkope route gevonden met maar 2 uur wandelen.

weet dus niet wanneer ik weer internet zal hebben!

tot de volgende!!!

weer wat meer!

Hola,

Hier gaat het steeds beter en beter. Na de iets wat mindere feestdagen, is de sfeer helemaal omgedraaid. Er zijn heel veel vrijwilligers vertrokken en er zijn een paar nieuwe vrijwilligers toegekomen waardoor de sfeer hier helemaal is omgedraaid. de vrijwilligers willen spaans spreken waardoor er heel veel meer spaans word gesproken dan frans. Gelukkig!

De kinderen houden van rumikub! Dat is een feit!
Voor kerstmis had ik dit spel gekocht om in casa maximo te spelen, maar ik moest iets doen met de kinderen en ik dacht om dit spel eens te spelen. Ik dacht dat ik het nog ging moeten uitleggen, maar ze kenden het al veel te goed! Ik moest zelf een paar regels opnieuw uitleggen, omdat ze zich niet aan de regels willen houden! Nu de keren dat ik ging, moest ik zeker zorgen dat ik rumikub meehad, anders wouden ze niets spelen! Daarom dat ik al een paar namiddagen alleen maar rumikub gespeeld heb. Wat wel heel geestig was!

Sinds enkele weken ben ik ook in een hospetal gaan werken. De dokter die aan de casa werkt, heeft an de vrijwilligers gevraagd of wij alle morgens kunnen gaan helpen voor een paar uur. Dus vanaf nu gaat er elke morgen iemand om 7 uur naar het ziekenhuis. Daar moeten we vie ‘historias’ een dossier zoeken in een gigantische zaal met rekken en dossiers. Wat er zo leuk aan is, dat peruanen eigenlijk echt wel geen prde hebben. Als je tussen al die rekken moet zoeken achter een dossier! Ze hebben echt geen organisatie! Als je het dossier hebt gevonden, moet je ze op de tafel leggen. Als er een hele stapel ligt, moet je dat dan naar de juiste dokter gaan brengen. In het ziekenhuis kunnen ze vanaf 7 uur op consultatie gaan. Vanaf 9u30 moeten we eigenlijk al niets meer doen omdat alle patienten al hun dossiers hebben.

Er waren 2 vrijwilligers toegekomen om een teather te doen met de kinderen. Er was een soort muppetshow met een lied. Het was echt geestig. Het ging over een heks die chocolade wou hebben, maar ze kon er geen krijgen omdat de mensen boos op hen waren. Na hun teaather zijn ze dan ook vertrokken.

Voor het etentje met Jil, heb ik mogen koken deze keer. Ik heb spaghetti bolognese gemaakt. Iedereen vond het echt geweldig. De sfeer was echt goed, want ze spraken allemaal spaans. Er was zelf een vrijwilliger die begon gitaar te spelen. Echt gezellig!

Zaterdag ben ik met Marie en Jochuee(zoon van Marie en 3 jaar) naar de rivier geweest. Ik ben hier nu al 5 maanden en ik ben nog geen een keer geweest! Schande was dat. Het is eerst een uurtje met de bus en daarna een half uur wandelen, maar wij hadden geluk. Er nam een auto ons op om naar beneden te gaan en er nam een andere auto ons op om ons helemaal naar boven in Carmen Alto te brengen, dus ons geluk kon niet op! Het was er echt prahtig en zo rustgevend! Het was een van de prachtigste dagen dat we hier gehad hebben en het was verschrikkelijk warm, dus het was echt de perfecte dag om te gaan. Daar toegekomen ben ik direct in het water geweest. Er was wel verschrikkelijk veel stroom, waardoor ik Jochuee heb geholpen in het water. Het water was wel verschrikkelijk koud, maar dat was een goede afkoeling . Het was er echt ze geweldig mooi!

Binnen een uurtje zit ik op de bus naar Ica. Ik zal namelijk reizen voor mij visum. Ik ga eerst naar Ica om daar een andere bus te nemen naar Arequipa. Daarna gaat de reis normaal gezien verder naar Puno aan het Titicacameer. Daarna ga ik naar Bolivie; Copacabana genaamd. Daarna reis ik wat verder in Bolivie, namelijk naar La Paz. Als het mogelijk is ga ik ook een zoutmeer gaan bekijken waar ik nu de naam van vergeten ben.

Zo, dat is weer wat meer nieuws uit Peru.

Het gaat jullie allemaal goed!

Kusjes

Johanna

zalig kerstfeest en gelukkig nieuwjaar!

Heeeeey!

Aan iedereen eerst en vooral een gelukkig nieuwjaar. Ik hoop dat al jullie wensen mogen uitkomen en dat de wereld in 2012 niet vergaat ;) !!

Misschien dat ik eerst iets moet vertellen over de omgeving hier. Ik ben hier wel al meer dan 4 maand, maar ik ben steeds vergeten te vertellen over e omgeving. Ik woon dus in Carmen Alto. Dat is een bijgemeente van Huamanga. Carmen Alto zoals je mss kan raden is hoog gelegen. Vanuit het dak van casa Maximo kunnen we heel de stad zien. S’avonds hebben we dan ook een mooi lichtjestapijt. Als we hier naar buiten kijken zijn we omringd door bergen. Ayacucho ligt in een dal waardoor je heel goed de bergen kan zien. Het zijn echt machtige mooie bergen. Die natuur zal ik toch wel missen in Belgie!

Naar de supermarkt gaan hier is heel moeilijk. Er zijn namelijk geen supermarkten zoals je in Europa hebt. Er zijn wel kleine winkeltjes in het centrum waar je vrij veel kan krijgen. Ook zijn er een paar grote overdekte markten waar je alles door elkaar kan kopen: vlees, groenten, fruit, kaas, kleren, schoenen, warm eten, wol,... Vlees stinkt echt verschrikkelijk! Gelukkig is dat een beetje afgezonderd van al het andere, maar toch. Ik koop niet graag vlees, dus eten we dat ook niet veel. Iedereen loopt ook door elkaar en alle soorten volk verkopen er, van kleine kinderen tot oude vrouwtjes/mannetjes. In Carmen Alto is er om de tien huizen (zonder overdrijven) een buurtwinkel waar je ook echt alle basisdingen kan kopen. Superhandig en iets wat ik ga missen als ik thuis ben.

Mijn laatste weken op school waren wel betere weken. Nadat de leerkracht weer een preek had gegeven dat we niets deden in de klas en dat we zo niets leerden hebben we in de volgende lessen 5 gerechten gemaakt. En dat is dan echt wel veel. Op maandag hadden we cocktails. Dat waren echt wel lekkere coktails. Het is eigenlijk niet moeilijk om cocktails te maken. Je hebt alleen de goede materialen voor nodig. Dan komt het er op neer om te mengen op een bepaalde manier. Ik ben gestopt met school de 10^de december. Ik moest van de leerkracht niet meer gaan omdat er constant productie was; eten verkopen om geld in te zamelen. Elke maandag (na de cocktails ;) ) is er een viering op school. Moet eerlijk toegeven dat ik niet veel ben geweest, omdat het voor mij op hetzelfde neerkomt. Ze moeten 30 minuten vullen, dus zingen ze 1 liedje zo’n 10 keer. Ik had dan de uitvlucht dat ik vergadering had (wat in het begin wel zo was!), maar ik ben dan toch een paar keer geweest.

Op 27 november hebben we oor het eerst een hele dag activiteiten gedaan. We zijn met alle kinderen naar een sportterrein geweest en hebben daar dan verschillende opdrachtjes gedaan. Het was samen met andere casa hogars en dat was echt wel eens geestig! We hebben in de morgen parcours gedaan. We waren verdeeld in kleine gropejes en we moesten het tegen elkaar opnemen. Wij zijn 2^de geworden!! Het was echt leuk om de inderen zo vrij te zien. Ze verlaten normaal het huis niet voor de hele dag. Dus de kinderen waren echt blij en de gezichtjes straalden gewoonweg! s’middags hebben we tallarin con pollo of sandwichen gegeten. Omdat de vrijwilligers op hun sandwiches moesten wachten hebben we vollebal gespeeld. Leuk om met de vrijwilligers te doen. Het was wel verschrikkelijk warm. In de namiddag hebben we dan voetbal, volleybal, basketbal,... gespeeld. Iedereen mocht kiezen wat hij deed en dat was dan echt wel leuk! Tegen 5 uur zijn we dan teruggeweest naar de casa. daar heb ik dan nog geholpen met de N.E. De señorita stond er alleen voor. Heb dan maar met Nilda buiten gewandeld, want het was zo’n mooi weer! Iedereen is verbrand. Mijn gezicht en mijn schouders zijn verschrikkelijk verbrand. Niemand had er gedacht aan zonnecreme, dus stonden we daar in de flakke zin! Het was echt een geweldige dag en we hebben het goed afgesloten ;) Roberto had namelijk hamburgers met frietjes gemaakt. Dat was echt nog eens lekker. Daarna een spelletje Rikiki gespeeld wat toch een eindje geleden was. Voor mij was dit de perfecte dag. Voor het eerst was er een activiteit goed voorbereid en waren er geen problemen. De sfeer was geweldig en iedereen ging vriendelijk met elkaar om. Echt een hele leuke dag!

Sinterklaas kennen ze hier niet, dus was er daan niet zoveel rond te doen.

Op 9 december ben ik met Anita (señorita van de keuken) naar Quinua geweest. Het was de onafhankelijkheidsdag van Peru. we zijn er na de middag naar toe geweest. toen we toekwamen begon het plotseling hard te regenen. maar we hebben even geschuild en het was dan over. de meeste mensen waren weggeweest door de regen, dus was er niet al te veel volk niet meer over. er was een optredentje bezig van Pata Amarilla. goeie muziek! Daarna hebben we gewandeld naar een waterval en veel bijgebabbeld. het was een gezellige middag! Om terug te keren hebben we een vrachtwagen genomen. De taxi's die er waren, vroegen het dubbele. Dus dachten we aan iets anders; de vrachtwagen. Ik kon gelukkig zitten, want zo een gezellig rit was het ook weer niet!

Daarna is er niet zoveel speciaals gebeurd. Ik heb heel veel de pannenkoeken moeten verkopen en veel in de keuken gewerkt. (wat ik nu toch wel een beetje saai begin te vinden)

En dan plots was het daar; Kerstmis. Ik had er totaal niet veel over nagedacht, omdat ik het niet besefte dat het kerstmis was. De zon schijnt hier dag in dag uit, waardoor je met een topje op straat kan gaan lopen en je voor dood zweet.

Toch waren de feestdagen hier eigenlijk maar saai. Voor kerstavond hadden we een etentje met de kinderen. Daar was er iets misgelopen, want tegen dat de laatsten hun bord hadden waren de eerst al van tafel gegaan. Daarna was er een kampvuur voorzien. Je zou denken, oh zo gezellig, maar er was totaal geen ambiance. Niemand zorgde er voor sfeer. Op een gegeven moment zijn er 2 vrijwilligers op gitaren beginnen spelen, maar ze zongen liedjes in het Frans waardoor de kinderen en de meeste vrijwilligers niet konden meezingen. Daarna heeft Amondine eventjes op een jambee gespeeld en dat was wel goed, maar ze kon dat natuurlijk niet meer dan een hlf uur volhouden. Daarna zijn alle vrijwilligers naar het vrijwilligershuis geweest. Daar begonnen ze weer te drinken en te roken dat ik weer naar de casa hogar ben geweest. Jil had me uitgenodigd om samen met de kinderen buiten te slapen. Ik vond dat wel een leuk idee. Om middernacht zijn we dan naar boven geweest om naar het vuurwerk te kijken. Dat is dus totaal anders dan bij ons. In Belgie is dat een organisatie die het vuurwek maakt en dat op 1 plaats afschiet. Wel hier doet iedereen zijn eigen vuurwerk. We zagen dus overal vuurwerk. De ene wel mooier dan de andere. Toch vond ik het gevaarlijk om te zien dat kinderen vuurwerk waren aan het afschieten. Ik denk dat er zo veel ongelukken gebeuren. Het spectakel heeft zo een half uur geduurd. Daarna zijn de kinderen gaan slapen en heb ik nog eventjes met Sofie en Jil gebabbeld. Daarna zijn we dan bij de kinderen gaan slapen.
Om 7u30 maakt Sofie mij wakker om te zeggen dat de anderen al zijn gaan ontbijten, het was een soep als ontbijt. Een speciale soep die ze enkel maken op feestdagen. Daarna heb ik gebabbeld met Sofie, Jil, Aron en zijn vrienden. Daaa heb ik geholpén met de N.E. omdat de vrijwilli gers die moest helpen weeral niet zijn afgekomen. Daarna heb ik geholpen in de keuken. We hadden namelijk een etentje met alle vrijwilligers, kinderen, señoritas en papa Jil. Het was een raar etentje. Er was een zomber sfeertje. Mss omdat de vrijwilligers een goede kater hadden. Daarna hebben we een grote activiteit gedaan. De kinderen vonden dat wel eens leuk om te doen. Ook de N.E. hebben meegedaan. Het was een soort dorpspel in Carmen alto. Ze moesten van de ene plaats naar de andere plaats gaan en daar een opdracht doen. Ik zat eerst alleen aan het collegio, maar dan is gelukkig Camille bij mij komen zitten. Dat was dan wel gezelliger! Daarna ben ik samen met Marie naar de kerstviering geweest. Ik vond dat eigenlijk wel de moeite. Het was wel veel; laten we bidden voor de pastoors,... wat ik wel raar vond. Toch heeft het me eens deugd gedaan om te gaan. Toen we daar zaten, kwamen er veel vrijwilligers rap eens de kathedraal binnen om alles eens te bekijken en gingen dan snel weer naar buiten. Toen ik buiten kwam, zaten ze allemaal op een bankje. Ik en Marie zijn dan eigenlijk direct doorgegaan naar casa Maximo. Daar stond Roberto ons op te wachten met lekkere spaghetti bollognese.

Dinsdag ben ik met Andrea en Vincent ook weer naar Quinuq geweest, Quinuq ligt een uurtje van Carmen Alto en gemakkelijk te bereiken en heeft een veschrikkelijk mooit uitzicht! We zijn deze keer met paarden naar de waterval geweest. leuk gevoel. het was een koude dag, maar we hebben toch in het ijskoud water gekropen. jullie kennen mij e! daarna zijn we naar de ruines van Wari geweest. ik vond er niet zoveel aan, want er was totaal geen informatie bij. s'avond ben ik naar een geweldadige film gaan kijken, kip gaan eten met de vrijwilligers en dan toch eentjegaan drinken in de bar. deze keer was het toch gezellig!

Op woensdag, middenin kerst en nieuwjaar, kreeg ik plots een verrassing. Ik ging eigelijk niet meer op de computer gaan, maar Marie had gevraagd of ze even mijn laptop mocht gebuirken en dan heb ik toch mijn mails eens gechekt, en wat een verrasing. Mijn volksdansvriendjes ( Cindy, Pieterjan, Mathilde, Vicky, Lore, Willem en Riet) hadden een filmpje voor mij gemaakt. Ik vond het echt geweldig en een zeer geslaagde verrassing! De gezangen, mopjes en de dansjes waren meer dan geslaagd! Het deed deugd om jullie lachen nog eens te horen. Dat heb ik echt gemist! (PS: Pieterjan, waarom heb je je haar geknipt? Het is een hele verandering zo! ;) !)

Voor oudejaarsavond hadden we een etentje met de vrijwilligers. Iedereen moest iets van aperitief meebrengen, dus ik en Roberto hadden guacamole gemaakt. Marie had speciaal mijn haar opgestoken om er toch eens iets anders uit te zien en ik eigenlijk wel zin had in een feestje. Toegekomen in het vrijwilligershuis was iedereen al weer aan het drinken. Toen we de guacamole op tafel zetten, was het direct op. Daarna was er spaghetti met pesto. Zo droog! Daarna moesten we plots snel naar casa hogar gaan, want Jil was alleen zonder señoritas, dat was zo rond 8u30. Er was weer kampvuur zonder ambiance, maar de vrijwilligers waren in het geniep aan het drinken. De kinderen hadden gezorgd voor een beetje eten. ze hadden appels, aardappellen en vlees in aluminiumpapier gedraaid en rond het kampvuur gezet. dat vond ik eigenlijk wel lekker. Na een eindje zag je de vrijwilligers toch wat dronken worden bij de kinderen. Dat vond ik dan wel een beetje ongepast. Rond 11u30 begon het dan plotseling verschrikkelijk hard te regenen. Iedereen liep dus vlug naar binnen. Rond 5 voor 12 zijn we dan naar de straat geweest en hebben we samen afgeteld. Dan was er weer vuurwerk, maar omdat het nog steeds lichtjes aan het regenen was, was er veel minder vuurwerk dan voor kerstmis. Na het aftellen en iedereen gelukkig nieuwjaar te wensen waren alle vrijwilligers plots weg. Ik was nog eventjes naar Sabrina geweest om haar gelukkig nieuwjaar te wensen, toen plots iedereen weg was. Ik wist van niets, maar ze waren allemaal supersnel naar het vrijwilligershuis geweest om meer te kunnen gaan drinken en te kunnen gaan roken. Er was een klein feestje gestart met Franse muziek, maar er danste niemand en het was eigenlijk saai. Ik en Roberto zijn dan maar naar huis geweest. We hebben nog een eindje gebabbeld en lekkere chocomousse gegeten. Rond 3 uur zijn we dan gaan slapen.

Op 1 januari hebben we eigenlijk niets speciaals gedaan. Ik moest gaan werken met de N.E. en dat was eigenlijk goed. Het was al meer dan 3 weken geleden dat ik nog eens met hen had gewerkt. Toen ik toekwam, herkende Eberson me ommiddelijk. Weet niet hoe hij dat kan, maar ik moet niets zeggen, en toch weet hij dat ik het ben. Toen Eberson wist dat ik het was, begon hij o opgewekt op en neer te springen! Ik had hem nog nooit zo gezien. Ik ging naar hem toe en hij knuffelde me zo hard! Het deed echt eens deugd een goede knuffel te hebben. Omdat het nieuwjaarsdag was, moesten de Maria’s en Eberson niet werken, en mochten ze gewoon spelen. De tijd vloog voorbij om hen zo gelukkig te zien! Dat ‘’werken’’ heeft me echt deugd gedaan, want die feestdagen zijn toch geen pretje zonder familie en vrienden. Dat besef ik nu maar al te goed!

Hiermee heb ik zo alles gezegd denk ik, als je vraagjes, reacties,... hebt, mag je ze altijd geven.

Hele dikke kus en knuffel!

Juanita

PS; begin Belgie toch wel een beetje te missen hoor! Vooral dat hondenweer! ;)

PS2; voor foto's is het handiger ze via facebook ze de wereld in te sturen. het oploaden van foto's duurt anders veel te lang

12 tot 20 november

Een gewoon weekje gehad.

S’morgens geholpen in de keuken, met de niños especiales of pannenkoeken gebakken en verkocht.

Van maandag tot vrijdag ben ik naar school geweest. Echt saai!!!

S’avonds hebben we rikiki gespeeld.

Donderdagavond hebben we met casa maximo samen gegeten. Roberto heeft eerst moghito gemaakt. Hij heeft ze heel sterk gemaakt. Het was echt met veel rum. Roberto was wel al dronken na zijn eerste glas. Daarna eigenlijk slechte pasta met pesto gegeten.

Vrijdag hebben we een goede preek van de leerkracht gekregen. We wisten dat we bezoek gingen krijgen, dus moesten we ons een beetje opkleden. Lili en ik konden niet vroeger op school graken omdat we moesten werken. Dus ze was al boos dat er weinig vroeger waren gekomen om te helpen. Ze was echt in een slecht gemeur.ik heb heel de les niets anders gedaan dan afgewassen en opgeruimd. Nadat de groep weg was, moesten we rond de tafel gaan zitten. Ze is dan begonnen met preken. Ze sprak heel vlug, dus heb ik er maar de helft van verstaan. Ze heeft wel meer dan een uur gebabbeld. Jaman, nog nooit zo een preek gehad.

Zaterdag heb ik dan geslapen tot 11 uur. Om 2 uur gaan werken mt de niños. Ik heb met Brenda jaksee gespeeld. Het was leuk om dat nog eens te spelen. Brenda had wel haar regeltjes en telkens ik iets deed was het fout volgens haar. Toch was het geweldig!
Het was de verjaardag van Marie-Charlotte dus was er s’avonds een feestje voorzien. Ze had zelf een soort liedjesstonde gemaakt. We waren in 2 groepen. Wij waren de groep van casa Maximo en de andere groep waren de andere vrijwilligers die frans spraken. De hele avond was in frans, maar het was wel eens leuk.

Zondag gaan werken in de keuken. We hebbe frietjes gemaakt. Jaman, zoveel werk om al die aardappellen te schillen, snijden en dan te bakken. Daarna een spelletjes rikiki gespeeld met roberto en nicolas. S’avonds hadden we een reuni van 15 minuutjes. Is dat een reuni?

4 november -11 november

In deze 2 weken i s er eigenlijk niet veel speciaals gebeurd. Smorgens heb ik geholpen in de keuken, geholpen met de niños especiales of pannenkoeken gebakken en verkocht.

Smiddags ben ik naar school geweest en dat is eigenlijk nog even saai. Af en toe mocht ik helpen met een ingredient te kuisen of te snijden, maar meer niet! Plotseling was er wel een wit konijn in de klas waar de leerkracht dol op was. Het was alsof ze nooit een konijn van dichtbij had gezien! Een paar dagen later hebben we hem dn opgegeten. Echt verschrikkelijk om te bedenken dat je dat konijn een paar dagen geleden levend habt gezien. Brr!

Op 4 november was er savonds een feestje in het vrijwilligershuis. Ik had eigenlijk geen goesting om te gan, maar omdat iedereen ging, ben ik maar meegeweest. In het begin vond ik het saai omdat alles weer in het frans was, maar na een eindje was het wel geestig eigenlijk. Het was een soort zangstonde in het frans, de groepjes waren zo zat dat het echt geestig was om er naar te kijken. Het is de eerste keer dat ik iets echt leuk vond in het vrijwilligershuis. Na het spel ben ik dan met 3 nieuwe vrijwilligers naar huis geweest. Ze noemen Valerie, Carolien en Roberto.

Met Roberto ben ik een laptop gaan kopen. Dus vanaf nu heb ik mijn eerste laptop waar ik op het internet mee kan in het huis. Nu moet ik niet meer gaan zagen aan de anderen om hun laptop te gebruiken.

De meeste avonden spelen Nicolas, Roberto en soms Jenny samen een kaartspel. Het heet Rikiki en het is een echt tof spel! Het duurd wel een eindje, maar het altijd leuk om dat te doen. We doen dan tenminste iets samen.

Vrijdag heb ik lekkere stoofvlees met frietjes gemaakt voor heel casa maximo. Ik vond het leuk om te doen en het was verschrikkelijk lekker! Ja tante Hilde en tante Gerda, jullie mogen trots zijn op jullie recept! Maar het was verschrikkelijk duur dus heb ik gevraagd voor een paar sols. Eerst wouden ze niet betalen en had het dan wel gehad. Ik heb al veel gekookt en heb nooit geld gevraagd, nu doe ik het eens een keer en dan krijgen we die problemen. Na een eind hebben ze dan toch beaald. Jaman!

In het weekend heb ik nog eens met de noños gewerkt. Er waren niet zoveel kinderen omdat het bezoekdag was. Toch is het leuk om eens met de ‘’gewone” kinderen te zijn.

examen!

Ik ben gaan helpen in de keuken en we hebben weer koeiepoten klaargemaakt.

Rond 10u30 ben ik dan naar casa maximo geweest om alles te halen voor mijn examen. Vorige week donderdag hebben we een blaadje getrokken met een recept op. Ik moet escabeche de pollo maken. Iedereen heeft een ander recept, maar iedereen moet rijst maken. Nu denk je waarschijnlijk; rijst maken? Dat is toch niet moeileijk? Wel, hier doen ze dat op een specialere manier en ik heb dat nog nooit gedaan. Lily zei me dat ik alles al mocht snijden, koken,... maar dat ik nog niet echt mocht beginnen bakken en alles samenvoegen. Heb dan alles al gesneden en al een beetje de ingredienten gekookt die nodig waren. Daarna vertrokken naar school. We moesten er om 1 uur zijn om te beginnen met koken. Mar de leerksracht was er nog niet en we hadden geen sleutel. Kwart voor 2 hadden we dan eindelijk een sleutel en konden we beginnen. Ik was als een van de eerste klaar met al mijn ingredienten en wou beginnen met koken, maar er was geen gas. Dat voor je examen! Na een half uur was er dan eindelijk gas, maar dan waren de anderen natuurlijk ook al klaar. Na een eindje heb ik gewoon de rijst van iemand anders mogen gebruiken. Bijna op het einde kon ik dan beginnen koken. Wat het rare aan het examen was dat de leerkracht niet eens keek hoe je kookte. In het Mmi zou je geen moment met rust gelaten zijn., maar hier keek zeniet eens op. Alleen het eindresultuut telde. Andere leerlingen hadden van het mijne geproefd en vonden het heel lekker. Ik geef dan mijn bord aan de leerkracht en zij zegd dat er teveel vinigrette inzat en dat alles meer tijd moest gebakken zijn. Maar als je alles rap rap op het einde moet doen, is dat inderdaad wel het probleem! Maar toch. Ik vond het lekker en geslaagd en ik weet nu dat ik het ook kan maken!

Daarna naar caa maximo geweest en samen met de anderen naar het etentje met Jil geweest. Iedereen was eigenlijk moe, dus is er niet zovel gzegt geweest. Om 9 uur was iedereen plots weg. We waren daar dus maar een uurtje gebleven. Ik heb dan nog een eindje met Jil alleen gepraat. Dat was wel gezellig. Daarna ben ik naar casa maximo gweest en gaan slapen.

dag van de levenden! 2 november dag van de doden!

Op de dag van de levenden heb ik eigenlijk niets speciaals gedaan, maar op de dag van de doden, ben ik samen met de kinderen meegeweest naar het graf van Chantal. Chantal was de vrouw van Jil die samen het huis gestart hebben. Chantal heeft kanker gekregen en is 4 jaar geleden gestorven. Het graf was de grootste en de mooiste uit de buurt. Niemand van de kinderen heeft moeten wenen. Wat ik echt straf vond! Toegekomen op het kerkhof, hebben de kinderen eerst het graf heel gekuist. De trappen geveegd, bloemen gezet en onkruid gewied. Het was echt mooi zo. Daarna hebben ze haar lievelingslied gezongen en 1 voor 1 naar beneden geweest en gaan knielen voor de bloemen. Het was echt ontrerend! Ik wist eigenlijk niet wat ik moest doen.

In de middag heeft solidad mijn haar getopt. Dat was eens nodig. Daarna ben ik met natacha naar het centrum geweest. Ik heb alle ingredienten gekocht voor mijn examen donderdag. Daarna zijn we naar de artesanale markt geweest om een stes in ons haar te laten steken, maar die persoon was er niet. Daarom hebben we maar 1 laten steken op de plaza de armas. Daarna zijn we meegeweest naar het atelee van die persoon en daar hele mooie katoenen kleren gezien. Hij heeft veel uitgelegd over het maken van de kledij, maar ook van keramiek, wijn,... daarna zijn we samen iets gaan eten in de HM.Oscar kon handen lezen en hij heeft mijn hand gelezen. Ik geloof er niets van. Een goedkoop en gezellig restaurantje en daar nicolas en max tegengekomen. (2 vrijwilligers) Oscar had veel te veel gedronken en het was dan niet meer gezellig. Achter het eten zijn we iets gaan drinken, gelukkig was Oscar dan niet meer mee! Daar was het gezellig en daar zaten nog een paar vrijwilligers.